t i Kultura: Biała bluzka
Nawigacja strony
Film
Muzyka
Literatura
Teatr/Opera
Sztuka/Foto
Festiwale/Przeglądy
Telewizja
Informatorium- Akcje i patronaty
Forum
Wyszukaj
Miasta
WPROST do kina
Kalendarium
| < | wrzesień 2010 | > | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Po | Wt | Śr | Cz | Pt | So | Nd | |
| 35 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 36 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 37 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 38 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 39 | 27 | 28 | 29 | 30 | 1 | 2 | 3 |
| 40 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
Teatr/Opera
Leksykon
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
Biała bluzka |
|
|
|
|
|
| Opis spektaklu: | Spektakl "Biała bluzka" według opowiadania Agnieszki Osieckiej powstał w roku 1987. Reżyserem i adaptatorką tekstu była pani Magda Umer. W spektaklu znalazły się piosenki Agnieszki Osieckiej. Aranże przygotował pan Janusz Bogacki, który wraz z zespołem grał także w przedstawieniu. Spektakl był opowieścią o młodej kobiecie nie mogącej sobie poradzić ze sobą i z Polską lat stanu wojennego. Symboliczna biała bluzka była marzeniem i znakiem przystosowania do życia w kraju zakazów i nakazów, cenzury, opozycji, kartek na mięso, zaświadczeń z miejsca pracy, dowodów, stempelków i godziny policyjnej i więźniów politycznych. Krajem braku wolności, w którym ułańska fantazja podlewana alkoholem, miłość, przyjaźń i poczucie humoru pozwalały czuć smak życia. Życia stąd – dotąd, jak to nazywa bohaterka. "Taki czas na marnych ludzi" to sztandarowa piosenka tamtego spektaklu sprzed lat. Z czasem spektakl stał się "kultowy", był grany w całej Polsce, przeglądała się w nim dorastająca młodzież, uznała, że bohaterka Osieckiej mówi, myśli i czuje jak oni. Dziś powrót do tamtej opowieści oznacza przedstawienie datowane znów w tamtych czasach. Przestawienie historyczne. Ale bohaterka - dziś dojrzała kobieta po przejściach - i interpretuje, i myśli odmiennie. To samo, ale w innym zabarwieniu, inaczej akcentując problemy. Spektakl, mamy nadzieję, opowie nowym pokoleniom, w sposób specyficzny dla Osieckiej, klimat i koloryt czasu minionego. Agnieszce Osieckiej udało się nadzwyczajnie zapisać tamten czas, w codziennych rozmowach i szczegółach, hasłach, problemach, które do dziś są czytelne i budzą stare demony. W spektaklu pojawi się część dawnych piosenek i kilka nowych, zmieniona będzie też adaptacja tekstu Osieckiej, inaczej rozłożone akcenty. Reżyserem jest znów pani Magda Umer, muzyką i aranżacjami zajmie się na nowo pan Janusz Bogacki. Bohaterkę zagra jak przed laty Krystyna Janda. Adaptacja i reżyseria: Magda Umer Opracowanie i kierownictwo muzyczne: Janusz Bogacki Światło: Piotr Pawlik Występują: Krystyna Janda i Janusz Bogacki z zespołem muzycznym Janusz Bogacki – fortepian Tomasz Bogacki – gitara Paweł Pańta – kontrabas Bogdan Kulik – perkusja Spektakle: 11,12,13 wrzesnia, godz. 20.00 |
- Nasza ocena:
- |
- Wasza ocena:
Najczęściej odwiedzane
© 1998-2010 AWR Wprost. Wszelkie prawa zastrzeżone.
